Kayıp

Bir sürü güzel kız...
Hepsi de güzel gerçekten, ama birbirinin aynı; tıpkı gelecekleri gibi...
Çıkıyorum sokağa, görüyorum onların güzelliklerini, gelecekte yaşayacaklarıyla beraber.
İç güzellik dediğimiz manevi kavram günümüz gençleri arasında tanınmıyor, önemli olan insanın nasıl göründüğüdür. (e tabi ki maddi anlamda para konusunu ayrı tutarak konuşacağım)
Hepsi de yapmacık davranışlar, hepsi de takılmış maskelerle dolaşan küçücük insancıklar... aynı fabrikadan çıkmış gibi birbirine inanılamayacak derecede benzeyen ergen kız ve erkek çocukları...
Hele o Bağdat Caddesi kızları, hepsinin de saçları röfleli, belde, fönlü ha bir de yukardan bir tutam toplanmış..
Ya erkekleri? Yine kuaförden yeni çıkmış hepsi, saçlar gece korku filmi izlemiş gibi diken diken... Pembe, rengarenk tişörtler... bellerinden kaydı kayacak pantolonları...
Günün birinde büyüyüp evlenir bu olgunlaşmamış insanlar...
Sadece o heykelsi görüntüye hayran olduklarından gelip geçici olan güzellik üzerine kurulmuş ilişkileri de birkaç yıla kadar sarsılır.
Doğumdan sonra alınan 10 kilo, dipleri gelmiş saçları ile bambaşka bir görüntü ile  karşımıza çıkar geçmişin çıtı pıtı narin nazerin kızları, kendilerini güzel görüntüleriyle var etmişlerdi, oysa şimdi yoklar, hemcinsleri gibi... Onlar da artık yok; alkolün etkisiyle sahip oldukları göbekleri ve sonradan ortaya çıkan kabalıklarıyla...
kayıp...