Alengirli Hayattan Bir Kesit

..... 
alengirli zamanlardı.ayağı kırık atlar her gece ağlardı.ben ise kapana kapılmış aşk tuzaklarının birinde can çekişirdim.ramak kala uyanırdı aklım.bilinci kendi yerinde bırakıp sarhoş atları gömerdik.sonra ağır bir uykuya daldırırdık bütün inançlarımızı.iki kişi olduğumuzda bile yalnızdık.
susuyorduk içten bir yerlerde.
.....ve sen gittin
ben yerdeki gölgene kapanıp uyduruk dualar ettim.bensiz at öldürme diye.
yanıldın.kendini kandırdın.şimdi tehlikeli sularda kürek çekiyorsun.hayatın ölümden daha karanlık olduğu sularda gidecek yön arıyorsun.ben sana geldiğin yöndeyim.bakmıyorsun.
haklısın.ben hep aynı boşluğu doldurmaya çalıştım.derin bir kuyunun içinde başını hep yukarıya kaldırdın.her gölgeyi bir umut saydın ve o karanlık kuyuda tüm umutlarını harcadın.kötü bir başlangıçtı.sonrasını bir renk körü gibi yaşadın.bütün yansımalarımı 'ben' sandın.gölgemi sövdün,onu sevdin,ona taptın.oysa o diz çöken 'ben'di.sıkıp öldürmek istiyorum seni.
gerçek 'ben' ayakta.
ve
cinnetim geliyor seni öldürmeye.
ecelin korkuyor benden.